*.......ก อ ฟ สุ ด เ จ๋ ง

เราไม่เข้าใจ

 

เราแค่ขอให้ ช่วยเรา มันยากเย็นอะไร

 

ทีคนอื่นขอร้อง ช่วยแบบทันทีได้เลยมั้ง

 

เราคง น่าลำคาญ เกินไปอ่ะ

 

เบื่อจิงๆ

 

ทำอะไรไม่ได้ ผิดตลอด

 

 

 

ชักลำคาญ จิงๆ จังๆ แล้วล่ะ

 

ต่อไป มันก้อมีแต่เรา

 

เราคนเดียว

 

 

เราก้อต้องเดินคนเดียว ให้ได้

พอสักที

 

หยุดได้แล้ว

จะทนทำไม เนี่ยๆ

 

 

 

 

 

 

 

ลิม หวัดดี แกว่ะ

ไม่ได้เข้ามานาน

แกยังสบายดีไหม

เราขอโทด นะเว้ยที่ไม่ได้เข้ามาบ่อยๆ

เอาเป็นว่า เราจะเขียนถึงแก ในนี้แล้วกันนะ

 

คิดถึงแกมากอ่ะ

อยากกลับไป สมัยก่อนจัง

แกทำให้เรามีความสุขมากเลยอ่ะ

ไม่เหมือน บางที่ที่ทำให้เราทุก

มันทำให้เรา สบายใจ ที่ได้ระบายๆๆๆๆ

 

 

ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านแล้วกัน

มันไม่มีอะไรหรอก มันสู้ฮิ๊ห้าไม่ได้

แต่เราว่าสู้ได้

 

มันถึงเวลาที่ ต้องอยู่คนเดียว

ในเมื่อไม่มี ใครสนใจ หรือแคร์

กุก้อไม่จำเป็นต้องไปสนใจใครเหมือนกัน

กุคงเ้ป็นเพื่อนที่ดีไม่พอ

แต่ก้อรู้ไ้ว้ว่า ใครทำใครก่อน

เพื่อนกันเขาไม่ทำกันแบบนี้้้เว้ย

 

 

ถ้าเรามีโอกาสดี ค่อยมารู้จักกันใหม่แล้วกัน

พอกันที   เปิดใจรับ เต็มร้อย แต่ที่ได้คืนมา ไม่มีอะไรเลย

เราอยู่คนเดียวได้  เพื่อนมีอีกเยอะแยะ  มันถึงเวลาที่เรา ต้องยืนคนเดียว

ลุกเดินคนเดียว  แต่ก้อไม่คนเดียวหรอก

เพื่อนเก่า ที่ยังคอยแคร์เรา มีอีกมากมาย

เพื่อน คำนี้สำคัญ

กุก้อว่ามันสำคัญว่ะ